مادر عزیزم روزت مبارک

مادر اولین ، زیباترین ، واقعی‌ترین و پابرجاترین عشقی است که انسان‌ها تجربه می‌کنند .
مادر عزیزم روزت مبارک

حسن ختام تعطیلات عید

خونه‌مون عیدا پرِ مهمونه
می‌رن مهمونا از اونا فقط
آشغالِ میوه به جا می‌مونه!
کجاست اون کیوی؟
چی شد نارنگی؟
کجا رفت اون موز؟!
خدا می‌دونه!

ماجرای کاریابی تخم‌مرغی!!!

- بهر هرکس در جهان قدقد قدا
- هست یک جا و مکان قدقد قدا
- نیست بی مصرف کسی قدقد قدا
- هست امکان‌ها بسی قدقد قدا
- هرکسی باید بیابد جای خود
- تا نهد جای مناسب پای خود
- پس تو هم توی مدار خویش باش
فارغ از مأیوسی و تشویش باش

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست

از باغ می‌برند چراغانیت کنند
تا کاج جشن‌های زمستانیت کنند

پوشانده‌اند صبح تو را ابرهای تار
تنها به این بهانه که بارانیت کنند

یوسف،! به این رها شدن از چاه دل مبند
این بار می‌برند که زندانیت کنند

ای گل گمان مکن به شب جشن می‌روی
شاید به خاک مرده‌ای ارزانیت کنند

یک نقطه بیش فرق رحیم و رجیم نیست
از نقطه‌ای بترس که شیطانیت کنند

آب طلب نکرده همیشه مراد نیست
گاهی بهانه‌ای است که قربانیت کنند

ابیاتی در باره امام مهدی (عج)

به نام آنکه جان را فکرت آموخت

سلام آقای خوبم و آقای خوبی‌ها
مولای من!!
بار دیگر غروب جمعه فرا رسید و آسمان چشمان منتظر عاشق، در فراق محروم ماندن از دیدن معشوق باز ابری و بارانی شد. در دل‌های مضطرب غوغایی بر پا شد و باز داستان همیشگی فراق و آه و سوز.

کاش می‌شد با دو چشم عاطفه؛ قلب سرد آسمان را ناز کرد

کاش می‌شد از پس احساس‌ها
خنده‌ها از اشک سبقت می‌گرفت
کاش می‌شد از الفبای وجود
عین و شین و قاف نشأت می‌گرفت

دو غزل از مرحوم استاد شهریار

روزی “ملک الشعرای بهار” به همراه “شهریار” شاعر بزرگ و دو تن دیگر از دوستان خودبه نامهای “علمداری” و “دیبا”به سمت کرج می رفتند.

” ملک الشعرای بهار” در بین راه سه بیت زیر را سرود:

ای کرج! سویت سه تن از شهر، یار آورده‌ام
با “علمداری” و “دیبا”، “شهریار” آورده‌ام
شهریار ماه را از بسکه گفتی سوی ده
بلبلی با لطف و لحن شهری آر، آورده‌ام
خلق می‌گویند: با یک گل نمی‌آید بهار
زین سبب بهرت سه گل با یک “بهار” آورده‌ام!

عشق پیری!!!

عشق و عاشقی هم عشق و عاشقی‌های قدیمی.
این روزا دیگه عاشق‌ها هم اون عاشق‌های قدیمی نیستند.
داستان کوتاه و شاید طنز عشق پیری را بخوانید تا معنی عاشقی را بفهمید.
شاد باشید.

ای حسین ای که زداغت در و دیوار گریست

السلام علیک یا اباعبدالله الحسین(ع) ادرکنی
*****
از مهر حسین(ع) لطف حق می‌جویم
وز اشک غمش بار گنه می‌شویم
مدحش ز بیان مصطفی(ص) می‌گویم
فرمود حسین از من و من از اویم
*****
آوازه غربت است در کوی حسین(ع)
خون است چکان از سر هر موی حسین(ع)
آنان که به او نامه نوشتند بیا
امروز کشیده تیغ بر روی حسین(ع)
*****
عاشورای حسینی بر همه مسلمین تسلیت باد

«السلام علیک یا ابوالفضل العباس»

با هر نفس پر می زنم دور سر ابالفضل
تا به ابد دل داده‌ام به مادر ابالفضل
هر جا برات گریه کنن بهشته یا ابالفضل
زهرا به روی قلب من نوشته یا ابالفضل
****
با دل خونین لب خندان که دید؟
تشنه مشک آب بر دندان که دید؟
*****
خویش را در عشق نشناسی خوش است
عاشقی هم حضرت عباسی خوش است