درد دلی دوستانه
به نام آنکه جان را فکرت آموخت چراغ دل به نور جان برافروخت
با سلام خدمت همه دوستان
تعدادی از دوستان به من خرده میگیرند که چرا از پیشرفتها و کارهای مهمی که در شهرمان انجام شده و پروژههای بزرگ در حال انجام یا به اتمام رسیده، مطلبی نمینویسی.
خدمت این دوستان عزیز حضوری عرض کردم و در اینجا هم قصد دارم به ایشان و سایر عزیزانی که احتمالا با آنها هم عقیده هستند؛ عرض کنم: برادران گرامی این طور نیست که وقتی ما از چیزی یا جایی یا شخصی گله و انتقاد میکنیم کارها و خدماتی که انجام شده را نبینیم یا همه چیز را زیر سوال ببریم.
The ”LITTLE” Things of Life «چیـــزهای کوچـــک زنــدگی»
در طول زندگی هر یک از ما، اتفاقات خوشایند فراوانی به وقوع میپیوندد؛ تعدادی از آنها در ذهن باقی مانده و اکثرا نیز فراموش میشوند. اما ممکن است حوادث ناگواری نیز رخ دهند، یا اتفاق کوچک و پیش پا افتادهای، از یک حادثه بسیار ناگوار حلوگیری کند، هر چند ما نتوانیم بین آنها ارتباطی برقرار کنیم یا بعد از گذشت مدتی به رابطه بین آنها پی ببریم.
مطلب این دفعه در ارتباط با همین مسائل به ظاهر ساده است که از حادثه ناگوار بعدی جلوگیری کرده است.
این متن از بین ایمیلهای ارسال شده انتخاب شد.
امید است مورد پسند واقع شود و ما را با عظمت و مهربانی پروردگارمان بیش از پیش آشنا کند.
پایدار و سرافراز باشید.
کاش میشد با دو چشم عاطفه؛ قلب سرد آسمان را ناز کرد
کاش میشد از پس احساسها
خندهها از اشک سبقت میگرفت
کاش میشد از الفبای وجود
عین و شین و قاف نشأت میگرفت
کاش اینجوری نمیشد!!!
با نزدیک شدن فصل بهار و در آستانه تعطیلات و ورود مسافرین نوروزی به شهر راور، باز هم شاهدیم که پیادهروهای بعضی از خیابانها در حال کنده شدن و لوله گذاری است.
در اینکه این کار باید انجام بشود یا نه؛ ما نه کارشناسیم و نه میتوانیم نظری بدهیم. فقط این را میدانیم که حدمت رسانی به مردم کاری بسیار پسندیده است و فلسفه بوجود آمدن این همه ارگان و اداره نیز به همین منظور بوده و به طور حتم این کار نیز در راستای خدمت رسانی به مردم صورت میگیرد.