فرا رسیدن ماه محرم و ایام به شهادت رسیدن حضرت اباعبدالله الحسین(ع) و یاران وفادارش در سرزمین کربلا را خدمت تمامی عاشقان و دلسوختگان و دوستداران اهل بیت (سلام الله علیهم) تسلیت عرض می کنم.

به مناسبت این ایام، چند بیت شعر از دیوان «سیدرضا موید» انتخاب کرده و تقدیم حضورتان می‌دارم. امید است مورد پسند و استفاده واقع گردد.

التماس دعا

*****

در هر دو جهان حسین(ع) جانانه ماست

آنکو نه حسین(ع) است بیگانه ماست

گر هر شبه داریم عزایش چه عجب؟

چون بزم عزای او شفاخانه ماست

*****

ای خون خدا زداغ جان فرسایت

سوزد دل هر که هست در سودایت

در شدت حزن، یا اباعبدالله

روزی نبود چو روز عاشورایت

*****

تا درگه تو قبله راز است، حسین(ع)

ما را بدرت روی نیاز است، حسین(ع)

گردد در کعبه باز سالی یک بار

وین کعبه تو همیشه باز است، حسین(ع)

*****

آن دل که ورا غم نپذیرد عجب است

عاشق که از او جدا بمیرد عجب است

ما عبد حسینیم و چنین آقایی

گر دست غلام خود نگیرد عجب است

*****

ماییم مدام دیده گریان حسین(ع)

سوزیم به یاد لب عطشان حسین(ع)

پروا نبود ز نار نیران ما را

داریم چو ما دست به دامان حسین(ع)

*****

عالم همه قطره‌اند و دریاست حسین(ع)

مردم همه بنده اند و مولاست حسین(ع)

ترسم که شفاعت کند از قاتل خویش

از بس که کرم دارد و آقاست حسین(ع)

*****

آن کشته که دین زنده به نامش باشد

پاینده نماز از قیامش باشد

فرض است بر او گریه، ولی اولاتر

سرمشق گرفتن از مرامش باشد

*****

تا خدا در عالم امکان خدایی می کند

کشتی دین را حسینش ناخدایی می کند

گویی از گردونه هستی به دور افتاده است

هر که از دربار او فکر جدایی می کند

*****

ای خرمن فیض و ماسوا خوشه تو

در راه طلب خدا بود توشه تو

در هر طرف از چهار گوش دل ما

نقشی بود از مزار شش گوشه تو

*****

در پای حسین(ع) سر فشاندن چه خوش است

وز خاک درش بوسه ستاندن چه خوش است

یک روز وضو گرفتن از آب فرات

وندر حرمش نماز خواندن چه خوش است

*****

هر کس که حسینی است حقیرش مشمار

در رتبه کبیر است، صغیرش مشمار

عنوان گدایی درش آقایی است

آقاست گدای او، فقیرش مشمار

*****

یزدان که تو را بنده خود کرده حسین(ع)

با مهر تو هر چه هست پرورده حسین(ع)

در مکتب بندگی و جانبازی و عشق

غیر از تو کسی بیست نیاورده حسین(ع)